Kulturë

Pse nuk u pengojnë kryqet në Shkupin Dardan, por vetëm minaret?

kryqi

 

 

Faqezinjtë

Ç’janë këta palaço bre

Që hedhin ditenatë helm e vrerë ndaj nesh

Ndaj fesë të gjyshit tim

I cili vdiq duke punuar në arë

Me të madhin Zot në gojë

Për një kore bukë

Një qerre me kalamaj të rriste

Për shqiptarinë

Edhe nëna plakë

E luste gjithmonë Zotin

Të mos ia merrte shpirtin

Derisa të më bënte mua synet

Jetimin e familjes

Që fati në duart e Zotit e kishte lënë

Dhe ajo vdiq e lumtur Rahmet shpirti i pastë!

 

Komunizmi u përpoq në të gjitha mënyrat

Të na e ndalonte të drejtën në Zot

Në shkollë

Me zor na çonin të pimë ujë për Ramazan

Por, përsëri nuk ia dolën dot

Të na e zhbënin besimin

Sepse njeriu pa Zot është veçse një kafshë

A janë njerëz këta bre?!

Dhe për intelektualë na hiqen

Edepsëzët

Marre si s’kanë

Tambli i nënës shqiptare i vraftë!

 

A nuk i shohin gjithë ato kryqa politikë

Në kryeqendrën dardane, Shkupin tonë

Që edhe qiellin na e kanë zënë

Me paratë tona i kanë ndërtuar

Dhe rrymën për të ndriçuar natën

Ne e paguajmë

Katilët

Pse deri më sot asnjë fjalë nuk e thanë?!

Apo veç tradita jonë u pengon

Minaretë, për të cilat ky shtet

As edhe një cent nuk e ka dhënë

 

 

Çfarë zemre kanë ata bre?!

Në theqafje na duan

Qoftëlargët

Për ca injorantë të gjorë

Që dreqi i ka manipuluar

Të gjithë neve na etiketojnë

Anadollakë na quajnë

 

Na e mohojnë humanizmin

Bujarinë dhe altruizmin

Dyert hapëm krah më krah për ata

Nuk i pyetëm a janë të krishterë

Myslimanë a ortodoksë

Apo çfarë dreqin janë

 

Shqiptarë jemi Një gjak kemi Një gjuhë dhe një flamur

Feja është orientim shpirtëror

Ndaçin le të mos e duan

E drejta e tyre është

Por me ç’të drejtë na e mohojnë neve shqiptarinë?!

 

Në varre shqiponjën kemi bre

Në dasëm flamurin shqiptar e ngremë

Dembabadem

Dhe burgun e kemi ngrënë për këtë flamur

Dajak kemi hëngër me shekuj Si guxojnë bre të na quajnë anadollakë?!

 

Me këngë për Shqipërinë jemi rritur

Kosovën gjithmonë në zemër e kemi pasur

Me bukë e kripë i kemi pritur

Apo e harruan këta bukëshkelë?!

 

Sa para kanë derdhur gurbetçarët tanë

Për atë shtet

A e dinë ata bre?!

Dilni e jua thoni

Borxh e keni, o popull

Se na e morën fytyrën

Faqezinjtë

Në hasmëri duan të na fusin

Vëlla me vëlla. /Arbër Çeliku

 

To Top